مواد آرایشی ناخن

قسمت اصلی ناخن، صفحه ناخن است که نقش حفاظت از بند انتهایی انگشتان را به عهده دارد.

چین‌های ناخن در طرفین و ابتدای آن توسط کوتیکول به ناخن چسبیده‌اند. در صورت از بین رفتن آن ها زمینه عفونت ریشه ناخن فراهم می‌شود. ریشه ناخن یا ماتریکس قسمت تولیدکننده ناخن محسوب می‌شود و صدمه به آن باعث تغییر شکل دایمی ناخن می‌شود.

بستر ناخن که صفحه ناخن به آن چسبیده است، قسمت نازک‌شده پوست است؛ سرشار از عروق خونی و فاقد چربی زیرجلدی. نکته‌ مهم این است که استفاده از مواد آرایشی مخصوص ناخن‌ها معمولا همراه با صدمه‌های قابل توجه به ناخن، بافت ‌های اطراف ناخن و حتی صدمه به پوست نواحی دورتر است که اطلاعات زیر می تواند مفید باشد.

 

مواد تشکیل‌دهنده لاک

اصطلاح لاک ناخن معمولا شامل ملغم ‌ها و پوشش‌های زیر و روی آن است که به صورت جداگانه یا با هم در یک محصول استفاده می‌شود. لایه زیرین برای چسبیدن ملغم به ناخن و لایه سطحی برای جلا دادن و افزایش مقاومت ملغم در مقابل سایش به کار می ‌رود. پولیش ‌های (لاک های) ناخن متشکل از ۳۰ درصد مواد جامد و ۷۰ درصد مواد حلال است.

عمدتا مواد تشکیل‌دهنده آن ها عبارتند از نیتروسلولز، رزین‌هایی مانند تولوئن، سولفونامیدها، مواد پلاستیکی، حلال ‌هایی مانند تولوئن، بوتیل و مواد رنگی.

 

رنگ های لاک

رنگ های استفاده شده ممکن است در داخل لاک حل شود یا سوسپانسیون باشد. برای ‏حصول جلای شفاف پایدار، رنگ های محلول در الکل استفاده می‌شود، مانند کارموسین ، ‏نارنجی روغنی و … . روش خوب برای تهیه محلول های غلیظ از رنگ های گوناگون این است که در داخل جلاهای ‏مناسب تهیه گردد. چون درجه انحلال پذیری متغیر است، ارزش آن را دارد که بدانیم چه ‏حلالی برای هر رنگ بهترین نوع است.

اگر تهیه محلول های غلیظ امکان پذیر باشد، ساده ‏ترین راه این است که پایه بی‌رنگی همراه با آن محلول رنگی غلیظ که مقدار اندکی از آن ‏شدت رنگ مناسب ایجاد می ‌کند، تهیه شود.‏ رنگ های قرمز به خاطر نامحلول بودنشان می ‌توانند مستقیما به پایه بی ‌رنگ افزوده شوند. ‏تقریبا ۳ درصد رنگ کافی است، ولی باید خرد و الک ‌شده باشد و با کمی از پایه بی ‌رنگ ‏مخلوط شود و بقیه پایه بی‌رنگ به تدریج اضافه گردد.‏

 

عوارض استفاده از لاک ناخن

واکنش‌های حساسیتی مانند درماتیت آلرژیک به وفور در اطراف ناخن یا نواحی ‌ای که با ناخن تماس داشته ‌اند (مانند پلک‌ ها، صورت، طرفین گردن و نواحی فوقانی سینه) دیده می ‌شود. این درماتیت به صورت قرمزی، خارش، تورم و ضخیم‌ شدگی و تیرگی پوست، خود را نشان می‌ دهد. معمولا با برداشتن پولیش ناخن، علایم فوق سریعا از بین می ‌روند ولی چرمی شدن پوست (ضخیم‌ شدگی) و عفونت ثانویه محل ممکن است تداوم یابد.

همچنین تغییر رنگ صفحه ناخن بعد از استفاده از پولیش‌ ها معمولا به صورت زرد- پرتقالی خواهد بود که به تدریج تیره‌ تر خواهند شد.

عوارض استفاده از لاک ناخن

عوارض استفاده از لاک ناخن

پاک کننده لاک ناخن

پاک کننده لاک ناخن، حلال هایی هستند که قشر نازک به جا مانده از لاک ناخن را حل می ‌کنند. این حلال ها به طور عمده مرکب هستند از استون یا اتیل استات یا هردو که به آن ها مقادیر ‏اندکی بوتیل استیارت و دی ‌اتیلن گلیکول و مونو متیل اتر افزوده شده است تا اثر خشک ‏کنندگی حلال را کاهش دهد.

هم لاک ناخن و هم پاک کننده‌های لاک ناخن بسیار آتش گیرند و ‏باید مراقبت های لازم به عمل آید تا هرگز این مواد در مجاور شعله باز یا سیگار روشن ‏مصرف نشوند.‏

مهم ‌ترین حلالی که برای پاک کردن لاک ناخن به کار می ‌رود، استون است که گاهی اوقات باعث خشکی زیاد صفحه ناخن و التهاب پوست اطراف ناخن می ‌شود.

توصیه می شود که: با در نظر گرفتن جوانب احتیاء ناخن را در محلول گرم حلال (استون)، غوطه ‌ور کنید. این کار باعث جدا شدن راحت ‌تر لاک ناخن و صدمه کمتر به صفحه ناخن ‌ها می ‌شود.

با مانیکور گوشتهای اضافه دور ناخن به طور کامل گرفته شده، شیارها و زردیهای صدف ناخن توسط سوهان از بین می روند و توسط مواد مخصوص و پولیش براق می گردند، جالب اینجاست که بدانید شما با مانیکور به رشد، زیبایی و بزرگی صدف ناخن خود نیز کمک می کنید و در نهایت ناخن هایی تمیز و فوق العاده زیبا خواهید داشت حال تصمیم با شماست.

پدیکور: پاهایی زیبا و بدون خستگی

با پدیکور گوشت های اضافه دور ناخن های پا گرفته شده و همچنین پوسته های اضافه کف پا که باعث آزار بسیاری از خانمها می شود گرفته خواهد شد و با این کار شما از ترک زدن پاشنه پا نیز جلوگیری خواهید کرد و در نهایت پاهایی زیبا و تمیز خواهید داشت.

بهترین زمان برای مانیکور کردن ناخن ها

۱) بهترین موقع برای مانیکور کردن بعد از دوش گرفتن یا ظرف شستن می‌باشد. چون این فعالیت‌ها کثیفی را از زیر ناخن پاک کرده و پوست اطراف ناخنها را نرم می‌نماید.
۲) سعی نمایید بیش از یکبار در هفته از پاک کننده‌های لاک (آستون) استفاده نکنید زیرا ناخن‌ها را خشک می‌کند و ناخن‌های خشک بیش از ناخن‌های نرم و مرطوب شده در معرض شکسته شدن هستند.
۳) یک لایه و پوشش رویی بر روی لاک مانند لاک‌های براق کننده و بی رنگ بر روی لاک ناخن خود بزنید. این کار احتمال شکسته شدن ناخن‌ها را به حداقل می‌رساند. روی ناخن‌های طبیعی بدون لاک نیز می‌توانید هر روز یک لایه از این لاک‌های بی رنگ و براق کننده بزنید تا رطوبت ناخن‌ها حفظ شود.
۴) پس از شستن دست‌ها از کرم و لوسیون استفاده کرده و روی ناخن‌ها را نیز بزنید. دست‌ها و ناخن‌ها پس از شستشو با صابون و پاک کننده‌های قویتر زود خشک می‌شوند. سعی کنید آنها را چرب و مرطوب نگهدارید. می‌توانید برای اینکار از مرطوب کننده‌ها و نرم کننده‌هایی مانند وازلین و غیره استفاده نمایید. هر شب قبل از خواب نیز حتما این کار را انجام دهید.

۵) با استفاده از تکه چوب(خلال دندان) شما می‌توانید زیر ناخن‌ها را تمیز کنید. محلولی با ترکیب ۱ قسمت ماده سفید کننده و ۱۰ قسمت آب درست کرده و پنبه را به آن محلول آغشته کرده سپس به هر قسمت از ناخن که لک و کثیف شده بمالید تا جرم آن پاک شود. زیر ناخن‌ها را با یک تکه چوب خلال دندان یا مسواک و محلول صابون و ماده سفید کننده بسابید تا لکه‌ها برطرف شوند.
۶) ویتامینی به نام بیوتین ناخن‌ها را در حیوانات محکم تر می‌کند. دانشمندان در بعضی از تحقیقاتی که انجام شده به این نتیجه رسیده اند که شاید این ویتامین توانایی محکم کردن ناخن‌های انسان را داشته باشد. بیوتین در داروخانه ها موجود است.